Geplaatst op Geef een reactie

Dit is een (levens)verhaal…

Dit verhaal begint met een plant. De plant was een vrucht die gegeten kon worden. Maar er is voor gekozen hem te laten staan en te laten bloeien. Zodat er nieuw zaad zou komen voor nieuwe planten. Geboren om dood te gaan. De oude plant is voeding voor de bodem. Het zaad?

Zaad en selectie

Het zaad verzamelt Hij met liefde. Sommige zaden hebben schimmel en keurt Hij af. Sommige zaaddozen bevatten niets of slecht zaad. Sommige kleine zaden krijgen toch een kans. Wat overblijft is kaf. Dat dient weer tot voeding van de bodem of kan worden verbrand.

De wind blaast het zaad

De wind blaast het zaad schoon. Heel liefdevol. De toch wel “verrotte” zaadjes worden alsnog verwijderd bij deze selectie. Het zegt nog niks over het zaad zelf. Sommige zaaddozen zagen er slecht uit en toch kwam er prachtig zaad uit! Sommige zaaddozen waren klein en toch kwam er goed zaad uit. Sommige zaaddozen waren groot en er kwam slecht zaad uit.

En nu?

Het zaad zal in goede grond gezaaid worden. Ook viel er wat zaad per ongeluk op de stenen. En op plaatsen waar geen voeding is. Dit kan helaas niet groeien. Het zaad wat niet zal kiemen, zal sterven en weer één worden met de grond. De natuur intrigeert me. Het bevat levenslessen voor ons leven.

Vertaling

Hoe ik dit alles zie? En hoe kan ik dit in kunst vertalen? Lastig… Want de natuur vertelt het ons al zo duidelijk. Ik hoef het niet te vertalen in kunst. Onze aarde is kostbaar. Oorzaak en gevolg. Slechte zorg voor insecten, veroorzaakt een beweging in de natuur. Geen zaad zal zich ontwikkelen. Ons gedrag heeft effect op lange termijn.

Bron

In dit verhaal zijn prachtige parallele verhalen te vinden in de bijbel. En ik wil het dieper begrijpen. Er zijn bepaalde principes en natuurwetten die gelden, wat kunnen we daarvan leren? Lessen die ik trek uit dit alles? Wees liefdevol met elke zaaddoos die je tegenkomt, soms gaat dat mis en dat is verdrietig. Laad de wind waaien om het overige kaf te verwijderen. Zorg goed voor je eigen zaaddoos, zorg dat je niet last krijgt van schimmel. Wees vruchtbaar (in goede dingen doen). Niet al het zaad wat je zaait zal opgroeien, hoe verdrietig ook. Noem me een geloofsgekkie. Dat is dan maar zo. Hieronder nog wat teksten uit de bijbel.

Links uit de Basisbijbel

‘De regen en de sneeuw vallen uit de hemel en gaan daar niet naar terug. Maar ze maken de aarde nat en vruchtbaar, zodat er planten gaan groeien. Die planten zorgen voor zaad voor de zaaier en voor brood voor de eter.’
‭‭JESAJA‬ ‭55:10‬ ‭BB‬‬

‘De zaaier loopt huilend te zaaien [ omdat hij dat graan niet zal kunnen eten ]. Maar als hij zijn oogst binnenhaalt, loopt hij te juichen met zijn armen vol graan.’
‭‭PSALMEN‬ ‭126:6‬ ‭BB‬‬

‘Hij zei: “Een zaaier ging zaaien. Een deel van het zaad viel langs de weg. Daar werd het vertrapt en de vogels aten het op. Een ander deel viel op rotsgrond. Toen het opkwam, verdroogde het doordat er geen vocht in de grond zat. Een ander deel viel tussen de distels. En de distels kwamen tegelijk met het zaad op en verstikten het. Een ander deel viel in goede grond. Toen dat opgekomen was, leverde het een oogst op die 100 keer zo groot was [ als wat er was gezaaid ].” En Hij riep: “Als je oren hebt, moet je ook goed luisteren!”’
‭‭LUKAS‬ ‭8:5-8‬ ‭BB‬‬

‘[ Jezus zei: ] “Luister nu. Ik zal jullie uitleggen wat het verhaal van de zaaier betekent. Als je het goede nieuws van het Koninkrijk van God hoort, maar het niet begrijpt, komt de duivel en steelt wat er in je hart was gezaaid. Dat is het zaad dat langs de weg viel. Er zijn ook mensen die het woord [ van God ] horen en het onmiddellijk blij geloven. Dat is het zaad dat op rotsgrond viel. Want het geloof van die mensen heeft geen wortels: hun geloof zit niet diep. Ze geloven wel een tijdje, maar als er problemen en moeilijkheden komen omdat ze het woord geloven, verliezen ze hun geloof. Er zijn ook mensen die het woord horen, maar hun geloof wordt verstikt door de zorgen van de wereld en het verlangen naar geld. Er groeit geen vrucht aan hen. Zij zijn het zaad dat in de distels is gezaaid. Het zaad dat in goede aarde is gevallen, zijn de mensen die het woord horen en begrijpen en aan wie ook vrucht groeit. Bij sommigen 100 keer zo veel, bij sommigen 60 keer zo veel en bij sommigen 30 keer zo veel [ als dat er gezaaid was ].” Jezus vertelde hun nog iets in de vorm van een verhaal. Hij zei: “Je kan het Koninkrijk van God vergelijken met een boer die goed zaad had gezaaid in zijn akker. Maar toen de mensen sliepen, kwam zijn vijand. Hij zaaide onkruid over het gezaaide graan heen. Daarna ging hij weg. Toen kwam het graan op en er groeiden graankorrels aan. Maar ook het onkruid kwam tevoorschijn. De knechten gingen naar de boer en zeiden tegen hem: ‘U had toch goed zaad op uw akker gezaaid? Hoe kan het dan dat er zoveel onkruid staat?’ Hij zei tegen hen: ‘Dat heeft een vijand gedaan.’ De knechten zeiden tegen hem: ‘Wilt u dat we het onkruid eruit trekken?’ Hij zei: ‘Nee, want als jullie het onkruid eruit trekken, trekken jullie misschien per ongeluk ook het graan eruit. Laat het maar samen opgroeien tot de oogst. Bij het oogsten zal ik tegen de maaiers zeggen: ‘Haal eerst het onkruid eruit. Bind het samen tot bossen en verbrand het. Maar breng het graan in mijn schuur.’ “’
‭‭MATTEÜS‬ ‭13:18-30‬ ‭BB‬‬

Geplaatst op Geef een reactie

Werk werk werk….

Waar ben jij dankbaar voor? De komende weken ga ik stil staan bij een aantal autonome werken van mij. Vandaag heb ik de vazen uitgekozen. Of specifiek ééntje.

Het verhaal

Ik had er vier in totaal gemaakt. Waar van er drie verkocht waren. Helaas is er eentje inmiddels bij een koper gesneuveld. En één vaas is terug gekomen na het overlijden van mijn grootste verzamelaar van kunst. Het is een bijzonder verhaal hoe deze vazen zijn ontstaan.

De vazen zijn standaard afgegoten vazen. Doe zoveel in een dozijn de keramiek fabriek uit kunnen rollen. Ik heb ze bewust niet afgemaakt en geglazuurd. Omdat de vazen staan voor in progress/ in wording. De groei is nog gaande. En wanneer je zo’n vaas koopt is het enige wat je kan doen ervan genieten en hem voor de sier neerzetten.

Jij bent perfect

Hoe mooi is dat in het leven ook. Wij zijn nooit af zo lijkt het. Altijd kunnen we nog ontwikkelen of worden we gevormd door dingen om ons heen. En toch onze Creator bekijkt ons en Hij vindt ons prachtig. Imperfectly perfect. We worden gevormd en toch zijn we goed zoals we zijn.

Ik geloof dat omdat Jezus voor mij gestorven is. En de dood heeft overwonnen. Zo kan God naar ons kijken en de totale perfectie zien.

Vanmorgen zat ik dus even een stil momentje met mijn vaas op schoot. Na te denken over mijn werk. Een lieve vriendin gaf me deze tip om weer opnieuw geïnspireerd te worden en enthousiast te worden om werk te maken. Er staan nog twee vazen in mijn vitrine kast. En ik ben blij met ze.

Wil jij ook zo’n reminder?

Voel jij het ook resoneren? Er kan een vaas bij jou thuis staan. Er is ook een mogelijkheid tot kunstuitleen. Wanneer je een kunstwerk op een speciaal plekje hebt staan is dat een mooie reminder, dat je perfect bent.

Morgen een ander werk. Ik denk dat ik al weet welke dat zal zijn.

Geplaatst op Geef een reactie

Autonome kunst

Wat is dat autonoom werk? Autonoom werken voor een kunstenaar is de ultieme kans om te laten zien wie je bent. Maar het helpt wel als je een stukje muur ter beschikking krijgt of een ruimte.

Zo werd ik gevraagd om een kunstwerk te plaatsen voor de (her)opening van de Wittenberg. Ze gaan verder als retraite centrum.

En ze lieten me de gang zien waar het kunstwerk of de kunstwerken mochten komen. Mijn brein ging meteen aan de slag. En als eerste concept kwam de foto die boven aan dit bericht staat.

Het leek mij een enorm intense ervaring om hier door te lopen. Het idee erachter was dat het een gang van verandering zou zijn van wedergeboorte. Uit de wortels zullen vruchten voortbrengen. Het rood staat voor scharlaken rood en bloed van Jezus. Een echte monastieke ervaring. Maar helaas… te kort dag te veel gedoe. En geen budget. En die dingen zijn funest voor autonoom werk. Veranderen door te luisteren. Terug naar de bron. Maar niet navelstaren (ja, daar komt dat woord vandaan zie verklaring hieronder). Oud en nieuw gemixt:

Hesychasm – stilte

2019

In dit werk is gezocht naar de spanning van oude rituelen en de hedendaagse maatschappij. We leven in een razendsnelle wereld, waar stilstaan geen optie is. Geen tijd om te luisteren naar wat God ons te zeggen heeft. Deze gebedskrans staat symbool voor het “Heer, ik luister ”, de oren laten ons bij elk gebed, bewust worden dat we niet ons mond moeten gebruiken maar onze oren. Luisteren naar de stilte. Het werk bevat 33 oren welke symbool staan voor de 33 jaren dat Jezus op aarde was. De drie draden zijn van schapenwol. Dit verwijst naar mensen als schapen, die de stem moeten verstaan van de Herder. Drie draden, wijst hier op het drievoudig snoer genoemd in Prediker. De titel van het werk wijst naar het hesychasme. Monniken wijdden zich aan de absolute stilte om de onrust van de tijd te ontvluchten. Het ging om een gebedstechniek waardoor men het goddelijk licht in zichzelf kon waarnemen en innerlijke en uiterlijke rust kon verkrijgen. In eenzame afzondering moest de hesychast – in neergehurkte houding met zijn kin op zijn borst gesteund en zijn blik op zijn navel gericht – het gebed tot Jezus opzeggen: ‘Heer Jezus Christus, zoon van God, wees mij genadig!’, waarbij hij elke keer zijn adem moest inhouden totdat hij zijn gebed had uitgesproken. Zo maakte zich langzamerhand een gevoel van onuitsprekelijke gelukzaligheid meester van de biddende monnik.

Hesychasm – stilte-silence

2019

In this work I searched for a bridge or tension between old rituals and the contemporary society. We live in a fast world, where being still is not an option. No time to listen to what God has to say to us. This prayer chain symbolizes the prayer “Lord, I listen”, the ears make us aware in each prayer that we should not use our mouth but our ears. Listening to the silence. The work contains 33 ears which represent the 33 years that Jesus was on earth. The three threads are made of sheep’s wool. This refers to people as sheep, who must understand the voice of the Sheppard. Three wires, here refers to the triple cord mentioned in Ecclesiastes. The title of the work points to hesychasm. Monks dedicated themselves to the absolute silence to escape the turmoil of time. It was a prayer technique through which one could perceive the divine light within oneself and obtain inner and outer peace. In solitary isolation, the Hesychast – in a squat position with his chin resting on his chest and his gaze fixed on his navel – had to say the prayer to Jesus: “Lord Jesus Christ, son of God, have mercy on me!” hold his breath until he had finished his prayer. Thus a feeling of unspeakable bliss gradually took hold of the praying monk.